Hac yolu, Japonya'nın Shikoku Adası'na toplam 88 Budist tapınağı birbirine bağlıyor. Tüm rota 1200 kilometre uzunluğundadır ve talepkar kabul edilir. Yazarımız, rotanın adaya giden sembolik bir bölümünü tamamladı.
Japonya her zamankinden daha popüler, bu yüzden Tokyo ve Kyoto'da her zamankinden daha dolu. Yoldan çıkmak istiyorsanız, Santuki Udon ile ünlü dört ana adanın en küçüğü olan Shikoku'ya trene oturuyorsunuz, bunlar kalın buğday eriştesidir, ancak her şeyden önce Budist bilginine geri dönen ve 88 tapınağını bağlayan eski bir hac yolu olan Henro için.
Buna karşılık, örneğin Jakobsweg için, Henro'nun hedefi yoktur, rota adanın etrafında yönlendirilir ve herhangi bir noktaya girip geri adım atabileceğiniz bir daire oluşturur. İşiniz bittiğinde, başlangıçta geri döndün. Shikoku'daki hacların ilk raporları 11. yüzyıldan kalma.
Yakın geçmişte, yol giderek artan bir şekilde batıdan bir durak arayan ziyaretçileri çekiyor. Ya da bir spor mücadelesine göre: tüm rota 1200 kilometre uzunluğundadır ve talepkar kabul edilir, tam uzunlukta bir veya iki ay planlamalısınız.
Tırmanıştan sonra, tapınaktan manzara ödüllendirildi
Bu, yıllık tatilimizin zaman çerçevesini patlatıyor, ancak en azından hac yolunun sembolik bir bölümünü tamamlamak ve Yashima-ji'nin inşa edildiği dağa tırmanmak istiyoruz, rotada 84 numaralı tapınak. Efsaneye göre, Kobo Daishi'nin yaşlı bir adam onu samandan bir yağmurluk içinde zirveye götürene kadar sisde saptığı söyleniyor, bu aslında insan formunu kabul edebilen büyülü güçlere sahip bir sansattı.
Yashima'nın dibindeki banliyö istasyonundan tırmanmaya başlıyoruz. Eski hacı yolu dik merdivenler üzerinde ormanlık bir eğime yol açar. Gökyüzünde, siyah bir uçurtma turlarını yapıyor, insanlar görünmez. Ama kendimizi kaybettiğimizden her korktuğumuzda, Japon karakterleriyle bir işaret bize yolunu gösteriyor.
Yaklaşık 45 dakika sonra hedefimize ulaştık, üç ardışık kapı tapınak kompleksine erişim oluşturuyor, burada gülen Buda figürleri bizi karşılıyor. Aralarında olmasak bile, buraya gelmek canlandırıcı bir duygu. Okul dersleri ve turizm grupları, Takamatsu'nun eyalet başkenti ve Seepo-Interal Denizi'nin harika manzarasının tadını çıkarmak için sitede eğlenmektedir.
Hatıra dükkanı ve gezi restoranının bir karışımında kalın Sanuki Udon (lezzetli!) Bir kase yiyoruz. Tapınak kompleksinin önündeki otoparkta, sabah tanıştığımız bir hacı ile tanışıyoruz. Asfalt yolda koşmuş olmalı. Bir süredir seyahat ettiğini görebilirsiniz, ancak gerginliği iyi uzaklaştırmış gibi görünüyor.
Dairesel bir el hareketi ile ona tüm turu yapıp yapmadığını soruyorum. Başını sallar ve dostça gülümser. Ne zamandır seyahat ediyor? “Bir ay,” diyor. Karanlıktan önce bir sonraki tapınağa ulaşmak istediği için bizimle normal otobüse tırmanıyor, bu da bizi geri götürüyor. Kobo Daishi zamanlarından farklı olarak, şimdi aydınlanma yolunda küçük bir kısaltma yapmak mümkün.
Japonya her zamankinden daha popüler, bu yüzden Tokyo ve Kyoto'da her zamankinden daha dolu. Yoldan çıkmak istiyorsanız, Santuki Udon ile ünlü dört ana adanın en küçüğü olan Shikoku'ya trene oturuyorsunuz, bunlar kalın buğday eriştesidir, ancak her şeyden önce Budist bilginine geri dönen ve 88 tapınağını bağlayan eski bir hac yolu olan Henro için.
Buna karşılık, örneğin Jakobsweg için, Henro'nun hedefi yoktur, rota adanın etrafında yönlendirilir ve herhangi bir noktaya girip geri adım atabileceğiniz bir daire oluşturur. İşiniz bittiğinde, başlangıçta geri döndün. Shikoku'daki hacların ilk raporları 11. yüzyıldan kalma.
Yakın geçmişte, yol giderek artan bir şekilde batıdan bir durak arayan ziyaretçileri çekiyor. Ya da bir spor mücadelesine göre: tüm rota 1200 kilometre uzunluğundadır ve talepkar kabul edilir, tam uzunlukta bir veya iki ay planlamalısınız.
Tırmanıştan sonra, tapınaktan manzara ödüllendirildi
Bu, yıllık tatilimizin zaman çerçevesini patlatıyor, ancak en azından hac yolunun sembolik bir bölümünü tamamlamak ve Yashima-ji'nin inşa edildiği dağa tırmanmak istiyoruz, rotada 84 numaralı tapınak. Efsaneye göre, Kobo Daishi'nin yaşlı bir adam onu samandan bir yağmurluk içinde zirveye götürene kadar sisde saptığı söyleniyor, bu aslında insan formunu kabul edebilen büyülü güçlere sahip bir sansattı.
Yashima'nın dibindeki banliyö istasyonundan tırmanmaya başlıyoruz. Eski hacı yolu dik merdivenler üzerinde ormanlık bir eğime yol açar. Gökyüzünde, siyah bir uçurtma turlarını yapıyor, insanlar görünmez. Ama kendimizi kaybettiğimizden her korktuğumuzda, Japon karakterleriyle bir işaret bize yolunu gösteriyor.
Yaklaşık 45 dakika sonra hedefimize ulaştık, üç ardışık kapı tapınak kompleksine erişim oluşturuyor, burada gülen Buda figürleri bizi karşılıyor. Aralarında olmasak bile, buraya gelmek canlandırıcı bir duygu. Okul dersleri ve turizm grupları, Takamatsu'nun eyalet başkenti ve Seepo-Interal Denizi'nin harika manzarasının tadını çıkarmak için sitede eğlenmektedir.
Hatıra dükkanı ve gezi restoranının bir karışımında kalın Sanuki Udon (lezzetli!) Bir kase yiyoruz. Tapınak kompleksinin önündeki otoparkta, sabah tanıştığımız bir hacı ile tanışıyoruz. Asfalt yolda koşmuş olmalı. Bir süredir seyahat ettiğini görebilirsiniz, ancak gerginliği iyi uzaklaştırmış gibi görünüyor.
Dairesel bir el hareketi ile ona tüm turu yapıp yapmadığını soruyorum. Başını sallar ve dostça gülümser. Ne zamandır seyahat ediyor? “Bir ay,” diyor. Karanlıktan önce bir sonraki tapınağa ulaşmak istediği için bizimle normal otobüse tırmanıyor, bu da bizi geri götürüyor. Kobo Daishi zamanlarından farklı olarak, şimdi aydınlanma yolunda küçük bir kısaltma yapmak mümkün.
